เรื่องราวความรักของหนุ่มสาว แห่งหนองนำ้ผึ้ง ในปี พ.ศ. 2515 ที่เส้นทางแห่งความรักนั้น ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ แม้จะรักแสนรัก แต่ก็ ต้องพ่ายแพ้ต่อความจริงที่ว่า..ชีวิตนี้ไม่มีอะไรแน่นอน!! ไพฑูรย์ กับ ยุพิณ คู่รักที่เปรียบว่าเป็นมิตรเพชราแห่งบ้านหนอง น้ำผึ้ง ทั้งคู่รักกันมาก มากเสียจนไม่มีอะไรจะมาเปลี่ยนแปลงไม่ให้ทั้งคู่ ลงเอยกัน ถ้าหาก “แม่สำเภา” จะไม่คิดแยกไพฑูรย์กับยุพิณให้แยกจากกัน แบบที่ว่าไม่มีวันจะกลับมา รักกันได้อีก ด้วยการจับให้ยุพิณต้องแต่งงาน กับไพรวัลย์ลูกชายคนโตขาพิการ แทน แล้วจับคู่ใหม่ให้ไพฑูรย์ไปแต่งงาน กับจันทรลูกสาวของจำเรียงคนที่มีฐานะ ทัดเทียมกัน แม้ยุพิณจะพยายามดิ้นรนขัดขืน เพื่อให้ความรักของเธอและไพฑูรย์ ยังคงอยู่ ทว่าทุกอย่างดูเหมือนจะมีอุปสรรคขัดขวางไปเสียหมด แต่คนอย่าง อียุพิณจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมากำหนดชีวิต และถูกกระทำแต่เพียงฝ่ายเดียว.. เรื่องราวความรักของเธอและไพฑูรย์จะลงเอยที่ไหน หรืออย่างไร ใครเล่า จะรู้ได้ หากแต่ชีวิตยังต้องเดินต่อไป แม้ไม่มีอะไรที่แน่นอน!!!
这部剧最真实的地方在于 每一个角色都不是纯粹的好或坏 生活本来就不是非黑即白 有很多灰色空间 很开心Ming终于守得云开见月明 一心一意爱着Yupin终于把她娶回家了:-D
剧是真的好 我太爱了
好爱女主
很狗血，泰国乡村爱情故事
哥哥最可怜明明长得最好身材最好，可惜腿瘸没老婆喜当爹还早死...中尉一开始很好奈何也是枚渣渣，还好为了给男主（以最后和女主在一起的为男主）让路死掉了，还有个啥也不是的男二，最丑！一切根源从他起，那么多戏份，结局还很好，真真气死！女主恩怨分明，有自己的目标，不是那种柔弱的人设，小嘴吧吧的，可怜滴男主做和尚的时候咋就没预言到自己过几年就可以和女主结婚，这样也有个盼头，不用天天难过的看着女主和别人在一起...
